Πολύτιμη η βόλτα για το μωρό μας!

Τόσο μικρό κι όμως καταλαβαίνει απόλυτα τη διαφορά του «μέσα» και του «έξω». Ένα μωράκι (ηλικίας από 1 έως 12 μηνών) μπορεί να απολαύσει με το παραπάνω έναν ήρεμο περίπατο στο πάρκο. Για να είμαστε ειλικρινείς, αν μπορούσε να διαλέξει, μάλλον θα ήθελε να βρίσκεται συνεχώς εκτός των τεσσάρων τοίχων του σπιτιού μας. Βασική προϋπόθεση; Να είναι προστατευμένο από τον ήλιο, τον αέρα και… τα (ενοχλητικά) έντομα. Από τη στιγμή, λοιπόν, που ο καιρός αρχίζει να γλυκαίνει, το μικρό μας μπορεί (και πρέπει) να χαίρεται τον καθαρό αέρα οποιαδήποτε στιγμή από τις 07.00 το πρωί μέχρι τη δύση του ηλίου. Όταν, βέβαια, έχει περισσότερη ψύχρα, οι καλύτερες ώρες είναι από τις 11.00 το πρωί μέχρι τις 15.00 το απόγευμα, ενώ τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού προτιμούμε να βγαίνουμε έξω νωρίς το πρωί ή αργά το απογευματάκι. Τα μωρά, μπορούν να βγουν έξω από τη ζεστασιά του σπιτιού, ακόμα κι από την πρώτη μέρα της ζωής τους. Απλά, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να τα μεταφέρουμε σε κλειστούς, πολυσύχναστους χώρους μιας και το αμυντικό τους σύστημα δεν είναι ακόμα αναπτυγμένο απέναντι στις ιώσεις και τα μικρόβια. Η λύση; Ένας περίπατος στο πάρκο, στην εξοχή, στην πλατεία είναι υπέρ αρκετός τουλάχιστον μέχρι να «σαραντίσει» το μικρό μας. Από την ηλικία των έξι εβδομάδων περίπου, θα μπορούμε να βγαίνουμε καθημερινά για μία ωρίτσα από το σπίτι, ενώ στην ηλικία των έξι μηνών οι ώρες μπορούν να φθάσουν τις τέσσερις με έξι σε δύο «δόσεις». Τέλος, από τους έξι μήνες και μετά είμαστε πλέον «ελεύθερες» να το έχουμε έξω όσες ώρες επιθυμούμε! Είναι γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση το «παν μέτρον άριστον» πηγαίνει περίπατο, αφού, όσο περισσότερες ώρες «παίρνει τον αέρα του», τόσο καλύτερο είναι για εκείνο! Το βάζουμε λοιπόν στο καροτσάκι του (εξ’ ου και η «ρόδα»), φοράμε την τσαντούλα του και την… κοπανάμε για το πάρκο όσο πιο συχνά μπορούμε!

 Τα οφέλη της βόλτας…

  • Μέχρι την ηλικία των τεσσάρων μηνών, το μωρό μας «ευεργετείται» από μια βόλτα όσον αφορά τη «δόνηση» που παράγει το καρότσι καθώς προχωρά στο έδαφος, αφού καταφέρνει να το νανουρίσει (Προσοχή: Όσο είναι μωράκι ακόμα, επιλέγουμε ομαλές επιφάνειες για τον περίπατό μας προκειμένου να ελαχιστοποιήσουμε τυχόν κραδασμούς) μαζί με τα τιτιβίσματα των πουλιών που ηχούν γλυκά στα μικροσκοπικά αυτάκια του και με τον καθαρό αέρα ο οποίος χαϊδεύει απαλά το προσωπάκι του. Επίσης, αν και μικρό, μπορεί να ξεχωρίσει κάποια αντικείμενα που κινούνται κοντά στο οπτικό του πεδίο και να διακρίνει τη διαφορά της λιακάδας από τη σκιά.
  • Στο τέλος του πέμπτου μήνα, είναι σε θέση να εστιάσει την προσοχή του σε πολύ μικρά αντικείμενα, π.χ. σε ένα τόσο δα λουλουδάκι και να συρθεί π.χ. επάνω στην κουβερτούλα του πικ νικ εξασκώντας έτσι το μυϊκό του σύστημα.
  • Στο τέλος του έκτου μήνα, το μωρό μας μπορεί να στηρίζει το βάρος του σώματός του στα πόδια του όταν στέκεται όρθιο π.χ. επάνω στο «γαργαλιστικό» γρασίδι, ενώ στον όγδοο μήνα καταφέρνει να κάθεται χωρίς καμία υποστήριξη και να παρατηρεί τα παιδάκια που παίζουν, τα δέντρα και τα λουλούδια, τα ζωάκια που περνάνε από μπροστά του.
  • Στο τέλος του δέκατου μήνα της ζωής του αρχίζει να μπουσουλάει ενώ είναι σε θέση να καθίσει χωρίς βοήθεια για δέκα ολόκληρα λεπτά! Τέλεια ευκαιρία για να ασχοληθεί με τις πολύχρωμες πετρούλες και να κάνει διάφορους ήχους χρησιμοποιώντας τες, να παίξει με τα κουβαδάκια του στην άμμο ή να καλλιεργήσει την αίσθηση της αφής αγγίζοντας το χορτάρι, το χώμα, τα χλωρά και τα ξερά φυλλαράκια, τα χαλίκια, την άμμο…
  • Από τον δέκατο έως τον δέκατο έκτο μήνα της ζωής του θα αρχίσει σιγά-σιγά να περπατάει… Υπάρχει καλύτερος χώρος για εξάσκηση από το «απέραντο» πάρκο που απλώνεται μπροστά του ή από το ειδικό δάπεδο που συναντάμε σε αρκετές παιδικές χαρές το οποίο απορροφά τους κραδασμούς από τυχόν πεσίματα;

 Extra tip: Εκτός, από τις πάνες, το νεράκι, το γαλατάκι του και τα υπόλοιπα «απολύτως απαραίτητα», δεν ξεχνάμε να «εφοδιάσουμε» την τσαντούλα του μικρού μας με λίγες αμπούλες αποστειρωμένου ορού μιας χρήσης για τη μυτούλα του και με ένα επουλωτικό, καταπραϋντικό τζελ με αντιβακτηριδιακή δράση που θα το ανακουφίσει από τυχόν μικροτραυματισμούς ή τσιμπήματα εντόμων. Όσο για το ντυσιματάκι του; Αν έχει ακόμα λίγη ψυχρούλα φροντίζουμε να έχουμε καλυμμένα τα χεράκια του (με ένα ζευγάρι γαντάκια), τα πατουσάκια του (με ένα ζευγάρι καλτσούλες) και το κεφαλάκι του (με ένα σκουφάκι). Μια ολόσωμη φορμίτσα μπορεί επίσης να είναι μια καλή επιλογή. Πάντως, ο καλός καιρός δεν πρέπει να μας «ξεγελάει». Καλό είναι να ντύνουμε το μικρό μας έχοντας στο μυαλό μας ότι κάνει λίγο περισσότερο κρύο από αυτό που αισθανόμαστε. Αν πάλι κάνει ζέστη, ελαφραίνουμε λίγο τις επιλογές μας, το εφοδιάζουμε με αντηλιακό, έξτρα δόσεις σκιούλας και παίρνουμε μαζί μας μια πικεδένια κουβερτούλα ή ένα σεντονάκι σε περίπτωση που ξεποστάσουμε κάτω από ένα δέντρο με σκιά και δροσερό αεράκι.  Τέλος, δεν ξεχνάμε πως κάθε φορά που το μικρό μας… «επιβιβάζεται» στο καροτσάκι του, θα πρέπει ΠΑΝΤΑ να είναι δεμένο με τους ιμάντες! 

  

(Mε τη συνεργασία της παιδιάτρου Δρ. Βιβής Παναγοπούλου. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Παιδί & Νέοι Γονείς» και στο happymom.gr).

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s